BEY MUSTAFA TÜRKÜSÜ

Zehirin okkası çıktı elliye

Şimden sonra benim işim belliye

Varın söylen mahraması telliye

Ben ağlarım yar ağlıyor gurbette

Zehirin okkası çıktı işim altmışa

Şimdiden sonra benim işim bitmişe

Varın söylen asmasın ağlatmışa

Ben ağlarım yar ağlıyor gurbette

Çamur tutmaz Tokarız’ın bayırı

Yaz gelince göğermezmi bayırı

Sana derim insanların gavuru

Al’ınan avlandım ona yanarım

Evimden çıktım bir ceranın avına

Zalım düşman taş başında sen oyna

Buna can derler kafir sen kıyma

Yakın vakit bir iş geldi başına

Bine yalımdı kıratımın üstüne

Alayıdım martinimi destime

Geleydin zalim düşman üstüme

Al’ınan avlandım ona yanarım

Tava tava ilacımı pişirin

Etlerimi lokma lokma deşirin

Belki ölmem bir doktora düşürün

Alınan avladı düşmanlar bizi

Kestiler dizim al kanım akar

Oydular gözümü semaya bakar

Bu benim ateşim Cihan’ı yakar

Al’ınan avlandım ona yanarım

Koyaklarda kar kalmadı eridi

Düşmanlarda kol kol uldu yürüdü

Bey Mustafa’mda şu illerde bir idi

Alınan avladı düşmanlar bizi

Kalenin altında toplar atılır

Bey Mustafamda kavgalara tutulur

Zalim düşmanlardan nasıl kurtulur

Yakın vakit bir iş geldi başıma

Haçça (Hatice) bacımda al atımı bağlasın

Atım kişnedikçe babam ağlasın

Babamın oğlu var beni neylesin

Alınan avladı düşmanlar beni

Ak odaya çıktım inemez oldum

Sağımdan soluma dönemez oldum

Çuha’dan şalvarı giyemez oldum

Alınan avladı düşmanlar bizi

Ne çok bitmiş Taşpınar’ın ormanı

Sen gideli eğirmadım kirmanı

Ben kalkamam yok dizimin dermanı

Alınan avladı düşmanlar bizi

Ne çok bitmiş de Taşpınar’ın ağacı

Geri gelmişte satılmamış öğeci

Kırk yerimden kama yedim zehirden acı

Alınan avlandım ona yarım